بالاخره آزاده سهرابی همت كرد و اولین كتاب شعرش رو چاپ كرد. "دایره‌های بی دلیل" اسم اولین كتاب شعر ازاده‌ست كه توسط انتشارات حوض نقره چاپ شد. آزاده در این كتاب منتخبی از اشعارش رو از سال 1377 به این طرف آورده و در انتها هم نمونه‌ای از كتاب آینده اش "اس‌ام‌اس‌هایی شبیه شعر " رو درج كرده.

راستش برای خود من كه تقریبا همه این شعرها رو به صورت صوتی و با صدای خود آزاده شنیده بودم ، این كتاب چیز دیگری بود. داشتن مجموعه شعرهایی از آزاده بدون اونكه به دلیل ضعف حافظه فراموششون كنی ، خالی از لطف نیست.

یادم می‌آد توی یه انجمن ادبی ، بعد از اینكه آزاده شعر "صدای دیوار" ش رو خوند ، یكی از منتقدان شعر به اون لقب "نوه لیزری شاملو" رو داد .گر چه خود من حال و هوای شعرای فروغ رو تو شعرای اون حس می كنم اما معتقدم كارهاش به اصطلاح اورژینال هستند. بهتون پیشنهاد می كنم حتما كتابش رو تهیه كنید و بخونید. اگر كتاب رو تو كتاب فروشی‌ها ندیدید ، در نمایشگاه كتاب ، غرفه حوض نقره حتما هست. 

این هم یه قطعه كوتاه از آزاده:

فرقی نمیكند

استمپ را جلو بیاور

من هم انگشت می‌زنم

ما همه مقصریم 

دیروز، یکشنبه ، نمایشگاه طراحی های حجت امانی در نگارخانه لرزاده مجموعه صبا افتتاح شد. طراحیهای به نمایش در آمده کارهایی بوده که حجت به صورت ناخودآگاه ترسیم کرده و به این لحاظ جالب توجه است. از بسیاری از کارهایش خوشم آمد و حتی وسوسه خریدن یکی از کارهایش به مغزم افتاد. بازدید از این نمایشگاه برای دوستان صاحب نظر و علاقمند می تواند جالب باشد.

  مریم طبع من ار حامله ازفیض توگشت

همانطور كه قول داده بودم لینك آلبوم عكس‌های شیراز در وب پیكاسا را برای دوستان می گذارم. خوشحال می شم اگر نظراتتون رو بگین.

Narenjestan ghavam

Parse

آقا بالاخره این نود تحریم شد و دل این عیال ما خنك! آخه از بس هر دوشنبه میهمان و میهمانی و دیدن فیلم و غیره را تعطیل كردیم و پای تلویزیون نشستیم ، عادل فردوسی پور شد هووش و برنامه نود بلای جون!گر چه من هر چند وقت یك بار اون شبی رو كه صفایی فراهانی اومده بود تو برنامه و عیال هم مثل بنده تا ساعت 2 جلوی تلویزیون نشسته بود را می زنم تو سرش و به رخش می كشم اما فایده‌ای ندارد!

اما از شوخی كه بگذریم ، نود برنامه ای است كه یك روز در هفته میلیونها بیننده را جلوی گیرنده های تلویزیونی می نشاند و اوقات فراغت جذابی را برایشان مهیا می كند. عادل فردوسی پور كه تا پیش از نود یك گزارشگر گمنام فوتبال بود ، با بالهای برنامه نود آنچنان اوج گرفت كه بعید است تا سالها كسی به پایش برسد.جذابیت نود برای بیننده و سود آوری برای سازمان صدا و سیما باعث شده كه روسای این سازمان هم كه كمتر پشت برنامه‌های اینگونه ای می ایستند ، به اصطلاح هوای برنامه را داشته باشند و فردوسی‌پور را تنها نگذارند.

جذابیت نود در انتقادی بودن آن است كه نشات گرفته از ذات خود فردوسی‌پور است. او ذاتا منتقد است و حتی اگر در گزارش‌های او دقت كنید این خصیصه را به وضوح در می یابید. فردوسی‌پور این خصیصه را تازه هم كسب نكرده و در طی این ده سال عمر برنامه 90 او این روال را حفظ كرده است. اما گویا این خصیصه برنامه نود به مذاق فدراسیون فعلی  و سازمان تربیت بدنی خوش نیامده و آقایان دستور تحریم برنامه را داده‌اند.

گرچه در این چند ساله به تنبیه منتقدان دولت عادت كرده ایم ، اما این یكی دیگر نوبر است. اولا این چند ساله تمامی فدراسیون ها دولتی بوده اند و اتفاقا این فدراسیون اولین فدراسیون به اصطلاح غیر دولتی است و درست همین فدراسیون نود را تحریم می كند و این درحالی است كه انتظار این است كه شكیبایی این فدراسیون بیشتر از نهادهای دولتی باشد!

دوما مگر نه این كه این فدراسیون غیر دولتی است ، پس به سازمان تربیت بدنی چه دخلی دارد كه تحریم كند ؟! یا به سخنگوی سازمان چه ربطی دارد كه دخالت كند؟! چرا از ورود دوربین نود به ورزشگاهها جلوگیری شده! مگر ورزشگاه در تملك سازمان تربیت بدنی نیست؟ آیا این جز به این معنی است كه فدراسیون فوتبال كماكان یك سازمان دولتی است؟ آیا اطلاع این موضوع توسط فیفا نمی تواند باز هم برای فوتبال ایران دردسرساز باشد؟

به نظر می رسد دوستان از نتایج كارهای خود ناآگاه هستند و نمی دانند بازتاب منفی این موضوع در سطوح داخلی و جهانی چه تبعاتی را می تواند برایشان به همراه بیاورد.مدیریت هوشمندانه ایجاب می كند كه به جریاناتی كه پایگاه مردمی دارند به دیده احترام نگاه شود چون خود این مدیران اصطلاحا مردمی هستند و آن را به زبان می آورند.

بالاخره گردهمایی مكتب شیراز تموم شد و تونستم یه نفس راحت بكشم! گرچه خیلی احساس خستگی می كنم اما گردهمایی مكتب شیراز برای من یه چیز خوب داشت و اون اینكه بعد از 30 سال دوباره به شیراز رفتم! بله درست شنیدید ، من حدود سی سال پیش وقتی به شیراز رفتم كه هنوز انقلاب نشده بود. هنوز وقتی به عكس‌های اون موقع نگاه می كنم حیرت می كنم از لباسها و ریخت و قیافه آدمها. خلاصه دوباره دیدن شیراز و مخصوصا تخت جمشید(مثل اینكه از این به بعد باید بگیم "پارسه" چون انگار جمشید هیچ نقشی تو ساخته شدن این سایت نداره!) نعمتی بود به خصوص اینكه یكی دو ماهیه كه دوربین جدید خریدم و خلاصه اونجا گرد و خاكی به پا كردم كه نگو! فقط گردش 3 ساعته من تو تخت جمشید نتیجه‌اش حدود 400 عكس بود كه از بین اونها 100 تاش قابل عرضه است. حال بماند باقی بنا‌ها و مكان‌های دیدنی و تاریخی كه روی هم عدد 935 رو روی دوربین من حك كرد. حالا هم مشغول راس و ریس كردن عكس‌ها هستم و به محض اینكه جایی آپ كردم لینكش رو اینجا می زارم. باقی بقای عمر شما...