تبلیغات
غرولند - اکبر رادی هم رفت...
چهارشنبه 5 دی 1386  04:12 ق.ظ    ویرایش: چهارشنبه 5 دی 1386 05:12 ق.ظ
توسط: بهزاد
نوع مطلب: تئاتری ،

استاد اكبر رادی درگذشت! با این كه از بیماری سخت ایشان از پیش خبرداشتم اما نمی‌دانم چرا با شنیدن این خبر به شدت شوكه شدم!آن‌  قدر كه اگر در آن وضعیت رسمی در جلسه نبودم می‌زدم زیر گریه! شاید وضعیت اسفبار كنونی تئاتر این واقعه را برایم سخت‌تر كرد ؛ یا اینكه سودای كار بر روی "از پشت شیشه‌ها" ، یكی از درخشان‌ترین آثار این هنرمند كه از ابتدای سال آن را به مركز هنرهای نمایشی ارائه كرده‌ام. رادی برای من و هم‌نسلانم اسطوره‌ای بود یادآور دوران طلایی تئاتر. او ، بهرام بیضایی ، حمید سمندریان و ... یادگار زمانی بودند كه ساعدی‌ها و سركیسیان‌ها و اسكویی‌ها دورانی را برای تئاتر رقم زده بودند كه ما حالا با حسرت به آن نگاه می‌كنیم. این استاد كم حرف تئاتر گرچه حضور كمرنگی در محافل هنری داشت اما نامش همیشه و در همه جا مطرح بود. در دوران دانشگاه مطالعه نمایشنامه‌های رادی و اظهار نظر راجع به آنها نوعی پز هنری محسوب می‌شد.همان زمان نمایش‌هایی چون آمیزقلمدون از ایشان به روی صحنه بود كه اساتید از ما می‌خواستند به دیدن آنها برویم و در كلاس به تحلیلشان بنشینیم.از همان روزها به نوعی توجه من به آثار ایشان جلب شد و آثاری چون آهسته با گل سرخ و هاملت با سالاد فصل و غیره را خواندم.این جریانات ادامه داشت تا یكی دوسال قبل كه كار كوتاهی را برای جشن روز جهانی تئاتر به اتفاق امید سهرابی آماده كرده بودیم و هنگام اجرا  فهمیدم استاد هم در سالن است! قلبم نزدیك بود بایستد! بعد از اجرا نامیدانه متوجه شدم كمتر كسی در سالن زیر متن را فهمیده و همه محو طنز نمایش شده بودند، اما در همین حین استاد جلو آمد و پس از خسته نباشی ، به نوعی با ما صحبت كرد كه متوجه شدیم او با تیزبینی خاص خودش مقصود را فهمیده.خوشحالی آن زمان من و امید سهرابی در قبال اظهار نظر استاد زاید الوصف بود.

امسال كه بعد از رد شدن سه كارم برای اجرای عمومی به پیشنهاد امید سهرابی نمایشنامه ایشان را به مركز هنرهای نمایشی ارائه كردم ، خوشحال بودم كه در صورت تصویب متن و موافقت استاد بالاخره به یكی از آرزوهایم دست پیدا می‌كنم.كار با ایشان و استفاده از تجاربشان برای هر تئاتری یك غنیمت است كه متاسفانه این فرصت هم از دست رفت.كاش از حالا قدر استادان دیگر را بدانیم و مثل همیشه در فراق آنها حسرت نخوریم.باور كنید همین حالا هم دیر نیست.هنوز بهرام بیضایی ، حمید سمندریان ، محمود استاد محمد و ... پیش ما هستند.

 

   


نظرات()   

غرولند

هوا بس ناجوانمردانه سرد است!