تبلیغات
غرولند - در باب نقش آفرینی نصیریان در میوه ممنوعه
سه شنبه 24 مهر 1386  03:10 ق.ظ    ویرایش: چهارشنبه 25 مهر 1386 09:10 ق.ظ
توسط: بهزاد
نوع مطلب: سینمایی ،

راستش من خیلی اهل سریال‌های تلویزیونی نیستم و كمتر شده كه این سریال‌ها را دنبال كنم.اما در ماه رمضان امسال سریال "میوه ممنوعه" به دلیل بازی‌های خوب نقش آفرینانش و كارگردانی مناسب آقای فتحی توجهم را جلب كرد.اما روی سخن در این یادداشت درباره بازی علی نصیریان در این سریال است

درباره توانایی‌های بازیگری نصیریان كه تقریبا بیشتر ما در كارهای پیشین او به نتیجه كافی رسیده بودیم؛ او بازیگری تواناست كه به خصوص بازی در سكوت او می‌تواند مورد مطالعه و حتی تدریس قرار گیرد. نصیریان دانش‌آموخته تئاتر است و تجربیات او در این زمینه ویژگی‌های مثبت بسیاری را برایش به ارمغان آورده.گرچه برخی شباهت‌های بازی‌اش در نقش‌های متعدد بعضی از دوستان منتقد را به نقدهایی در اینباره مجبور كرده اما با واقع نمی‌توان منكر توانایی‌های او در زمینه‌های مختلف بازیگری شد. نصیریان در ابتدا درك درستی از نقش را برای خود به وجود می‌آورد و سپس از ویژگی‌ها و توانایی‌هایش در پروراندن نقش بهره می‌گیرد.یكی از مهارتهای او استفاده از نگاه و چشمانش است.اگر در همین سریال اخیر او هنگامی كه دوربین صحنه را روی او متمركز می‌كند به وضعیت چشمان و نگاه او توجه كنید كافی است بفهمید كه او احساس درونی ایجاد شده در خود را چگونه از نگاهش بیرون می‌دهد.همانگونه كه می‌دانید انسان هنگام ایجاد دیالوگ و رویارویی با انسان مقابلش بیشترین حواس خود را روی چشمان طرف مقابل متمركز می‌كند و هر گونه حس یا انرژی را از این طریق دریافت می‌كند.بیننده تلویزیون هم از این ویژگی مستثنی نیست و بنابراین حس تابیده شده از نگاه و چشمان نصیریان را جذب كرده و با او همراه می‌شود

توانایی دیگر نصیریان در اجرای مونولوگ‌ها است ؛ چه در بیان و چه در عمل.كارگردانان باهوشی چون حاتمی ، نجفی و فتحی به این توانایی نصیریان واقف بوده و از آن بهره برده‌اند. به یاد بیاورید سخنان قاضی شارع در سربداران ، ابوالفتح در هزار دستان و هم اكنون حاج فتوحی در میوه ممنوعه را تا به مهارت نصیریان در این امر ایمان بیاورید.او علاوه بر تلفظ صحیح كلمات ، در آكسان گذاری و حس كلمات هم وسواس دارد و اجرای صحیح اینها یعنی پنجاه درصد موفقیت بازیگر

اما بگذارید دو ضعف در كار این استاد بازیگری را هم عنوان كنم تا هم حق مطلب ادا شود و هم متهم به یك سو نگری نشوم!ایشان در بعضی صحنه‌های همین سریال میوه ممنوعه و به خصوص در قسمت‌های پایانی این سریال دچار معضل بازی «اوور اكت» كه مشكل عمده بازیگران تئاتر است یودند.مصداق عینی این سخن صحنه فلاش بك نقش "هستی" به دیدار با "حاج فتوحی" پس از خروج از كما است.در این صحنه آن نگاه‌های با احساس و ظریف‌كاری‌های نصیریان در صحنه‌های قبل جای خود را به «ری اكشن»هایی چون كوبیدن مشت بر پیشانی ، آه كشیدن‌های پیاپی با صدا و اكت زیاد و خم و راست شدن‌های پیاپی می‌دهد.اما گرفتن بیان شعری در بعضی از دیالوگ‌ها هم از ضعف‌های بازی ایشان در میوه ممنوعه بود كه متاسفانه گریبان بسیاری از بازیگران كهنه‌كار این عرصه همچون مشایخی را هم گرفته است.كشیده بیش از اندازه برخی حروف در كلمات كه گفتار را به نظم شبیه می‌كند منظور این نگارنده است

اما مقصود اصلی از نگارش سطور جبران بعضی اظهار نظرهایم بود مبنی بر این كه شاید دیگر دوران همچون نصیریان‌ها به سر آمده كه ثابت شد دود هنوز هم از كنده بلند می‌شود

   


نظرات()   

غرولند

هوا بس ناجوانمردانه سرد است!