یکشنبه 18 مرداد 1388  11:38 ق.ظ    ویرایش: یکشنبه 18 مرداد 1388 12:04 ب.ظ
توسط: بهزاد
نوع مطلب: اجتماعی ،

حتما می دانید چندی است رسانه‌های حامی دولت فرهنگستان هنر به ریاست مهندس میرحسین موسوی را نشانه رفته اند و به شدت به آن حمله می كنند. آخرین مطلبی كه در این رابطه درج شده مطالبی است كه روزنامه جوان در دوشنبه هفته گذسته درج كرده { اینجا}  و باز هم به این نهاد فرهنگی تاخته است.
روزنامه مردم سالاری ، امروز یكشنبه و پس از گذشت حدود یكهفته مطلبی را در نقد مطالب روزنامه جوان به قلم امیر رجوعی چاپ كرده كه حاوی مطالب خواندنی است:

اگر عادت به مطالعه روزنامه طیف های مختلف سیاسی داشته باشید(حداقل در وانفسای بعد از انتخابات 22خرداد) در صفحه 11 روزنامه جوان روز دوشنبه به مطلبی بر می خورید به نام «کدام هنر، کدام فرهنگ، کدام انقلا ب؟» اگر کمی دقت کنید متوجه می شوید که این مطلب به عنوان «چند توضیح ضروری درباره پاسخ فرهنگستان هنر» نوشته شده که اصل پاسخ فرهنگستان هنر در گوشه سمت چپ همان صفحه چاپ شده است. با کمی توجه بیشتر معلوم می شود که اصلا  روزنامه وزین جوان سنگ تمام گذاشته و به نوعی تمام مطالب آن صفحه را به فرهنگستان هنر اختصاص داده است. بعد از کمی جست و جو متوجه می شوید که این تنها صفحه رپرتاژ آگهی رایگان این روزنامه برای فرهنگستان هنر نیست و گویا چندی قبل هم عنایات این روزنامه شامل این فرهنگستان شده و صفحه ای کامل درباره این فرهنگستان به چاپ رسیده بوده که این جوابیه، پاسخی به مطالب آن صفحه است. بعد هم اگر بسان دوستان طیف راست و اصولگرا به جمع آوری اطلا عات و پرونده سازی علا قه داشته یا طی این مدت با قوانین بازی آنها آشنا شده باشید،.. {ادامه مطلب}

   


نظرات()   
دوشنبه 12 مرداد 1388  09:49 ق.ظ    ویرایش: دوشنبه 12 مرداد 1388 09:57 ق.ظ
توسط: بهزاد
نوع مطلب: ادبیات ،

در وبلاگ روابط عمومی فرهنگستان هنر مطلبی با نام " آفتی به نام تعطیلی مجلات"  به قلم مهدی رحیم پور درج شده است كه حاوی نكات قابل توجهی است. در این یادداشت آمده است: 
چندی پیش یكی از مجلاتی كه در رشته زبان و ادبیات فارسی فعالیت می‌كرد و انصافاً مطالب ارزشمندی نیز به واسطه آن منتشر می‌شد. به دلیل نداشتن پشتوانه مالی، متولیان آن نتوانستند انتشار آن را ادامه دهند، در نتیجه دفتر مجله تعطیل شد. در اینجا این سؤال به ذهن می‌رسد كه در جامعه‌ای كه مدعی است دارای ریشه عمیق تمدن و فرهنگ است، آیا بسته شدن مجله فرهنگی آن هم به دلیل ضعف بنیه مالی، تا چه حد توجیه پذیر است. حال اگر بهانه غیر از این بود، می‌شد توجیهاتی برایش ساخت! مثلاً سال پیش در انگلستان (تصمیم ندارم تحت هیچ شرایطی از تعطیلی مطبوعات داخلی به دلیل اختلافات غیر اقتصادی مثالی بزنم، لطفاً اصرار نفرمایید!) یك مجله اقتصادی ...{ادامه مطلب}

   


نظرات()   
سه شنبه 6 مرداد 1388  01:58 ب.ظ    ویرایش: سه شنبه 6 مرداد 1388 03:15 ب.ظ
توسط: بهزاد
نوع مطلب: اجتماعی ،

به نظر می‌رسد تو این دنیا، دیواری كوتاه‌تر از دیوار نشریه «آینه خیال» وجود ندارد! سال گذشته، وقتی پس‌لرزه‌های مشكلات مالی فرهنگستان هنر ، ناشی از كسربودجه بیست درصدی دستگاه‌های دولتی ، به «آینه خیال» رسید، این نشریه  از ماهنامه به دوماهنامه تبدیل شد. امسال هم كه فاجعه‌ كاهش بودجه فرهنگستان آن‌قدر شدید بود كه وقتی تركش‌اش به این دوماهنامه خورد، آن را جوری در اغما فرو برد كه حالا حالاها معلوم نیست این نشریه چاپ شود. اما باورتان نمی‌شود اگر بگویم كه همه اینها زیر سر لایحه هدفمند كردن یارانه‌هاست!... (ادامه در وبلاگ فرهنگستان هنر

   


نظرات()   
دوشنبه 5 مرداد 1388  03:43 ب.ظ    ویرایش: - -
توسط: بهزاد
نوع مطلب: اجتماعی ،

شاید به نظر برسد كه با پیش آمدن مسائل جدید در خصوص معاون اولی آقای مشایی دیگر ضرورت نداشته باشد به سوال آخر مطلب پیشین پاسخ دهیم. شاید هم جا داشته باشد به مسئله اختیارات یك رئیس جمهور در ایران بپردازیم كه چقدر در انتخاب معاونین و دستیاران خود استقلال نظر دارد. و یا حتی اینكه آیا اینگونه برخورد با مشایی متناسب با جرمی است كه مرتكب شده!
گرچه روی این دو مسئله حرفهای زیادی برای گفتن دارم اما برای اینكه می خواهم بازی را با قوانین توافق شده با حریف (ملعون بودن اسرائیلی‌ها + مغضوب شدن در صورت حضور در مجالسی كه در آن رقص انجام می شود و...) انجام دهم، از گفتنشان صرف نظر می كنم. 
اما برگردیم به موضوع اصلی خودمان؛ به نظرم بازی نه تنها خاتمه نیافته، بلكه وارد مرحله جدیدی شده است. گر چه من عزل و نصب وزرا را به این بازی متصل نمی كنم، اما عزل و نصب مشایی از معاون اولی به مشاور ارشدی و همینطور نصب كردان را به عنوان بازرس ویژه رئیس جمهور را در همین راستا می دانم.
اما این كه ما چه باید بكنیم، پر واضح است؛ هیچ كار! دخالت و ورود ما در این عرصه به معنای قبول داشتن اصل مسئله است. بدین معنی كه با شیوه دلخواه حریف وارد بازی شویم. به یاد بیاورید استراتژی مهندس موسوی را در مناظره با احمدی نژاد! شیوه‌ی صحیحی كه او در نظر گرفته بود، نیفتادن در دام حریف بود كه می خواست جو مناظره و مبارزه را به سمتی ببرد كه خود و مشاورانش از قبل برای آن آماده شده بودند. اما موسوی با این كه تهمت ندادن جواب به سوالات احمدی‌نژاد را به جان خرید، در دام بازی او هم نیفتاد كه می توانست عواقب بدتری را برایش داشته باشد. در نهایت او از شانس خود (طبق قرعه او بود كه مناظره را تمام می كرد) استفاده كرد و ضربه نهایی را وارد كرد. موقعیت ما هم تقریبا مشابه آن مناظره است و استراتژی ما این است كه بازی را آنگونه انجام ندهیم كه حریف می خواهد.
در اینجا وظیفه اصلی به عهده مجلس یا در واقع نمایندگان مردم است كه وارد عمل شوند. كاری به این ندارم كه آیا نمایندگان مجلس ، نمایندگان واقعی مردم هستند یا لااقل این نقش را به درستی بازی می‌كنند یا نه! در این جا فرض را بر این می گیریم كه اسباب و لوازم دموكراسی در كشور تمام و كمال برقرار است. بنابراین طبق این پیش فرض نمایندگان مجلس باید وارد موضوع شده و با داشتن اهرم‌های فشاری چون حق رای اعتماد به كابینه جدید و یا استیضاح، موارد را پیگیری كنند.
گرچه در حال حاضر نمایندگان مجلس تا حدی به این سمت گرویده‌اند (صد البته نه با تئوری ما، بلكه به دلایل دیگری كه خودش جای بحث دارد) اما این وظیفه زمانی به طور كامل به انجام می رسد كه بازی به نفع صاحبان كشور، یعنی مردم به پاپان برسد.

   


نظرات()   

غرولند

هوا بس ناجوانمردانه سرد است!
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو